Þó að kosningarnar í ágúst fjalli eingöngu um hvort halda skuli áfram aðildarumsókn þá hverfist umræðan um Evrópusambandið gjarnan um efnahagsmuni, tolla, markaðsaðgang, vexti og verðbólgu. Það er sannarlega eðlilegt að þessi atriði séu skoðuð og metin þegar tekin er afstaða til mögulegrar aðildar Íslands að ES. En Evrópusambandið (ES) er miklu meira og flóknara fyrirbæri. Evrópusambandið er í raun einstakt samstarfsverkefni þjóða sem byggir ekki aðeins á efnahagslegri samvinnu heldur einnig á sameiginlegum gildum um lýðræði, mannréttindi, félagslegt réttlæti og vernd umhverfisins. Frá stofnun þess hefur sambandið þróast úr efnahagsbandalagi ( European Coal and Steel Community, ECSC stofnað 1951/1952) í víðtækt samfélag ríkja sem leitast við að tryggja íbúum sínum öryggi, velferð og jöfn tækifæri.
Það var heldur betur líf og fjör á Hlíðarendavelli dagana 29. júní til 4. júlí, þegar Meistaramót GSS var haldið. Það skiptist á skin, skúrir og vindar þessa viku svo vægt sé til orða tekið. Bleytan varð það mikil að allir ánamaðkar búsettir á nöfunum þurftu að flýja heimili sín og þökktu því flatir og brautir á vellinum og máttu kylfingar hafa sig alla við að týna þá frá púttlínum. En eins og oft áður, þá brast á þetta líka fínasta veður þegar hollinn trítluðu niður 18. holu á lokadegi og fjölmenni var mætt til að fylgjast með lokum móts. Líklegast má telja að ef Skagfirðingar vilja finna viku þar sem er nokkuð öruggt að verði fínasta veður yfir sumarið, þá er það oftast nær vikan eftir Meistaramót GSS!
Síðustu þrjár vikur hafa verið annasamar hjá Björgunarsveitinni Skagfirðingasveit. Á þeim tíma hefur sveitin verið kölluð út fjórum sinnum og í fimmta sinn rétt áður en undirrituð ýtti á send-takkann til fréttamiðils [um kl. 21 í gærkvöldi]. Verkefnin fimm sýna vel hversu fjölbreytt hlutverk björgunarsveita er og hversu mikilvægt það er að vera ávallt tilbúin þegar kallið kemur.
Herra Hundfúll er pínu leiður – semsagt kannski ekki alveg hundfúll – yfir því að Vísnakeppni Safnahúss Skagfirðinga hafi fallið niður þessa Sæluvikuna. Það er Safnahúsið sem stendur fyrir keppninni en það þarf alltaf að finna einhvern sem hefur umsjón með henni. Því miður fannst enginn að þessu sinni sem var tilbúinn til að taka við keflinu.
Íbúar í Húnaþingi vestra upplifðu Covid-faraldurinn all harkalega á eigin skinni síðla vetrar eftir hópsmit og meðfylgjandi úrvinnslusóttkví þar sem aðeins einn af hverju heimili mátti fara út í einu. Tónlistaráhugafólk lét ekki deigan síga og myndbönd þar sem menn spiluðu saman á netinu, hver í sínu herbergi, fengu verðskuldaða athygli. Í þessum hópi tónlistarmanna var Kristinn Rúnar Víglundsson (1988) frá Dæli í Víðidal.