Stöndum saman | Þorvaldur Gylfason skrifar
feykir.is
Skagafjörður, Austur-Húnavatnssýsla, Aðsendar greinar, Vestur-Húnavatnssýsla
18.06.2026
kl. 00.13
Það var í miðri heimsstyrjöldinni fyrri að drepið var dyra heima hjá ömmu minni og afa í Þingholtsstræti 17 í Reykjavík og Nanna föðursystir mín kom til dyra, barn að aldri. Komumaður spurði hana hvaðan hún væri og hún svaraði: Ætli ég sé ekki bara Reykvíkingur. Gall þá við þrumuraust ömmu hennar og langömmu minnar ofan af lofti: Hvers lags er þetta, barn? Þú ert Skagfirðingur! Föðuramma mín, Þórunn Pálsdóttir, var Skagfirðingur og það er ég því líka og við hjónin raunar bæði. Sex löng sumur og sælurík, tvö ár alls, var ég strákur í sveit og við bræðurnir allir hjá frændum okkar á Stóra-Vatnsskarði í Skagafirði, vestasta bænum í sýslunni.
Meira
