Aðsent efni

Það er fátt sem sameinar samfélag eins og íþróttir. Hvort sem það eru krakkarnir okkar eða íþróttafólk á hæsta getustigi, þá fyllumst við stolti og gleði þegar við mætum á íþróttaviðburði og tökum þátt í rússíbanareið íþróttafólksins okkar í gegnum súrt og sætt.

Þrátt fyrir háværar raddir um vaxandi skuldir og erfiðan rekstur sýnir ársreikningur Skagafjarðar fyrir árið 2025 allt aðra mynd. Staðreyndirnar eru skýrar: Reksturinn er sterkur, skuldir hafa lækkað hlutfallslega og sveitarfélagið hefur getað ráðist í auknar framkvæmdir án þess að taka ný lán.

Í tilefni Sæluvikunnar í Skagafirði viljum við bjóða í spennandi bragðferðalag um heiminn. Nemendur í íslensku hjá Farskólanum kynna landið sitt og bjóða upp á smakk úr eigin matarmenningu.

Mér fannst hún góð greinin hjá honum Hjalta Þórðar hér í Feyki um daginn, eins og við var að búast frá þeim bænum. Ég velti fyrir mér hvernig stendur á því að fólk geti verið ósammála að skuld upp á 10.000.000.000 kr. sé góð staða. En það var ekki bara þetta fé sem mér var hugsað til í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga. Mér var hugsað til sauðkindarinnar.

Í gamla bænum á Blönduósi stendur nú yfir sýning sem hvetur gesti til að staldra við og velta fyrir sér því sem er bæði kunnuglegt og oft gleymist. List á pappír, sem er í Hillebrandtshúsi dagana 10.–19. apríl, sameinar listamenn sem vinna með eitt elsta og einfaldasta efni sem við þekkjum: pappír.

Nú styttist í sveitastjórnarkosningar mörgum til mikillar gleði en öðrum ekki. Tilvonandi sveitastjórnarfulltrúar fara sjálfsagt að hugsa sér til meiri hreyfings með kynningu á stefnu og málefnum. Ekki þarf að efast um að loforðaflaumurinn verður mikill eins og endranær.

Eitt af því sem hefur heillað mig sem aðfluttur Skagfirðingur er hversu menningin er hér í hávegum höfð. Hér er fjölbreytt úrval menningarviðburða en ekki síður löng og metnaðarfull hefð fyrir varðveislu sagna- og menningararfsins. Það veldur mér því vonbrigðum að fylgjast með hinni neikvæðu umræðu sem spunnist hefur um byggingu fyrirhugaðs Menningarhúss. Húss sem í áratugi hefur staðið til að reisa og hillir nú loks undir að verði að veruleika, með umtalsverðri aðkomu ríkisins.

Á Sauðárkróki er stunduð öflug og lifandi leikhúsmenning þrátt fyrir að aðstaðan til að rækta hana að fullu hefur ekki haldið í við metnaðinn. Það er löngu tímabært að horfast í augu við þá staðreynd að hér á Króknum vantar menningarhús sem getur raunverulega sinnt leiksýningum, tónleikum og ýmsu öðru viðburðahaldi, hvert svo sem það er. Nú styttist í að ráðist verði í byggingu nýs menningarhúss við Safnahúsið á Flæðunum og er það fagnaðarefni.

Fyrir fáeinum árum fór fram mikil umræða í landinu um innflutning á hráu kjöti og voru þá margir landsmenn gagnrýnir á að íslensk stjórnvöld nýttu sér ekki ákvæði EES samningsins um heimildir til undanþágu frá innflutningi á hrávöru sem þó væri að finna í þeim samningi. Kunnur er ásetningur Evrópusambandsins að hafa eins litlar undanþágur og takmarkanir og kostur er á verslun með matvæli og á hið sama við um flutning á lifandi dýrum. Íslendingar hafa sem betur fer ekki undirgengist þennan strangtrúnað óheftrar markaðshyggju að fullu þótt þegar hafi þeir gengið of langt að mínu mati og þyrfti að kanna að hvaða marki mætti endurvekja vannýttar heimildir EES samningsins. Þetta liggur nánast í augum uppi.

Um miðjan mars kom uppáhalds Íslendingur heimsbyggðarinnar loks heim til Íslands og hélt tvenna tónleika fyrir alls 16 þúsund manns. Ég held að allir landsmenn séu rígmontnir af henni Laufeyju okkar og kannski ekki síst vegna þess að hún er ekki aðeins frábær tónlistarkona, ung, hæfileikarík og glæsileg, heldur er ekki annað að sjá og heyra en að hún sé góð manneskja.