Aðsent efni

Einn af þeim málaflokkum sem ég er að takast á við þessa dagana eru byggðamál. Þrátt fyrir góðan vilja hefur ekki tekist með fullnægjandi hætti að sporna við þeim raunveruleika að sumar byggðir í landinu þurfi stanslaust að standa í baráttu við að verja sinn hlut og berjast gegn því að þjónusta minnki og að fólki fækki.

Hótel spretta upp eins og gorkúlur um þessar mundir, sérstaklega á suðvestur horni landsins. Sem betur fer rís eitt og eitt hótel á landsbyggðinni enda virðist þörfin vera mikil. Umræða um hótelbyggingu á Sauðárkróki hefur verið töluverð undanfarnar vikur og sitt sýnist hverjum.

Starf­semi Byggðasafns Skag­f­irðinga er fjölþætt og metnaðarfull. Safnið er því sannarlega vel að Íslensku safnaverðlaunum ársins 2016 komið, sem forseti Íslands veitti safninu nýlega.

Fimmtudaginn 14 júlí s.l. undirritaði ég blað sem eigandi jarðarinnar Bakkakot í Blönduósbæ. Ég er ekki stoltur af þessari undirskrift, en með henni samþykkti ég að lagður yrði nýr strengur fyrir ljósleiðara gegnum land Bakkakots,ekki vegna þess að ég sjái eftir landinu fyrir strenginn, heldur sem skattgreiðandi til ríkisins og Blönduósbæjar.

Ég heiti Rúnar Gíslason og ég er með ólæknandi áhuga á samfélagsmálum. Einmitt þess vegna hef ég ákveðið að gefa kost á mér í 1.-3. sæti á lista Vinstrihreyfingarinnar – græns framboðs í Norðvesturkjördæmi fyrir komandi Alþingiskosningar. Þeir sem vita að ég er bara tvítugur drengtittur úr Borgarfirði finnst það kannski svolítið djarft, verulega bratt, örlítið klikkað eða hugsanlega jafnvel verulega frekt að sækjast eftir mögulegu þingsæti, þegar væntanlega er völ á eldra og reyndara fólki í þessi hlutverk. Og kannski er þetta meira segja allt í senn, djarft, bratt, klikkað og frekt. Það er samt alls ekki meiningin og það skal ítrekað að þessi ákvörðun er tekin af góðum hug og fyrst og fremst vegna áhuga á velferð samfélagsins.

Sólon myndlistarfélag var formlega stofnað af áhugalistamönnum frá Skagafirði og nágrenni í byrjun ársins 2011. Þá höfðu stofnfélagar þegar haldið saman tvær samsýningar í Sæluviku á Sauðárkróki, árin 2009 og 2010. Fyrsta sýningin, “Litbrigði Samfélags”, var verkefni Pálínu Óskar Hraundal, útskriftarnema í ferðamálafræði frá Hólaskóla, og fékk hún til hennar styrk frá Menningarráði Norðurlands Vestra en sú sýning markaði í raun upphaf samstarfs listamannanna í Sólon.

Með stolti og gleði bjóða Skagfirðingar Landsmót hestamanna 2016 velkomið heim að Hólum. Skagafjarðarsýsla keypti Hóla 1881 og stofnaði þar bændaskóla á hinu forna biskups- og menntasetri Norðlendinga um aldir. Fyrir mig sjálfan er þessi stóratburður, Landsmót hestamanna heima á Hólum einkar ánægjulegur.

Þegar ég ritaði ævisögu Stephans G. Stephanssonar vandi ég ferðir mínar í Skagafjörð, kynntist sögu héraðsins og ágætum Skagfirðingum. Síðan hefur mér verið hlýtt til héraðsins. Það hefur lengi loðað við ímynd Skagfirðinga að þeir séu djarfmæltir gleðimenn og hreinskilnir, þori að segja það sem segja þarf. Eitt þekktasta ljóð Stephans G. er Fjallið Einbúi og mörgum eru þessar ljóðlínur tamar: „Hann stendur sem hreystinnar heilaga mynd, / og hreinskilnin klöppuð úr bergi.“ (Andvökur I 378)

Takk fyrir, það er fátt sem sameinar þjóðina betur en íþróttaafrek á erlendri grund, nema kannski náttúruhamfarir hér heima fyrir. Þá brýst fram tilfinningaveran sem blundar undir hörðum skráp sem aldagömul tilvera hefur búið okkur, og það má.

Fyrir þessar kosningar hefur verið óvenjulega mikið talað um óskýrar reglur varðandi stöðu forseta Íslands. Í minni vitund hefur það aldrei verið neitt vafamál að honum er ætlað það hlutverk, sem þjóðkjörnum fulltrúa, að vera fulltrúi þjóðarinnar allrar og öryggisventill gagnvart óhyggilegum lagasetningum flokkspólitískra meirihluta afla á þingi, eða öðrum varhugaverðum ákvörðunum stjórnar, sem orkað geta tvímælis og þjóðin öll á að fá að greiða atkvæði um áður en gert er að lögum.