Úr öskunni í eldinn | Leiðari 6. tölublaðs Feykis

Það styttist í þorranum ef ég skil þetta allt saman rétt. Blaðakona Feykis hefur verið á útopnu í þorrablóts-upplifunum síðustu vikurnar og sennilega hefur hún toppað sjálfa sig um liðna helgi. Átti að leika lækni í stuttum skets sem ætti ekki að hafa verið vandamál því áður en hún fór að skrifa fréttir og viðtöl vann hún á sjúkrahúsinu á Króknum. Maðurinn hennar lék sjúklinginn. Nú er ráð fyrir mig að skipta um umræðuefni...

Það voru stór þorrablót um allt Norðurland vestra þessa helgina. Kannski höfðu sjónvarpsstöðvarnar okkar þrjár frétt af þessu og það hafi verið einmitt vegna þess að allir áttu að vera að blóta sem sjónvarpsdagskrá laugardagskvöldsins var jafn herfilega óspennandi á RÚV, Sýn og Símanum. Sjónvarpið sýndi Playmobil-myndina sem hlýtur að vera einhver versta sulta sem soðin hefur verið saman frá upphafi vega í Hollywood og er þó töluvert úrval í boði í botnfallinu þar um slóðir.

Og fyrst ég er kominn með ykkur til Ameríku-hrepps þá er nú kannski rétt að ég minnist aðeins á Trump, svona til að brjóta ekki hefðirnar. Þar er nú einn sem hefur gaman að því að blóta þó sennilega sé hann nú ekki mikið fyrir súrmetið, enda víst forfallinn MacDonalds aðdáandi sem í sjálfu sér er ekki slæmt. Ég get fylgt honum þar en ekki mikið víðar. Nú skal ég viðurkenna að ég hef ekki hugmynd um hvort eitthvað af því sem hann gerir meiki sens – það hlýtur þó að vera – en hvernig getur það gerst að svona karakter verði forseti Bandaríkjanna?

Nú sér maður ýmislegt á netinu og verst er að maður veit sjaldnast hvað er satt og hvað er logið. Mér fannst pínu fyndið – en um leið sorglegt – að fyrrum vinur forsetans, Epstein, á að hafa boðið Trump að sitja veislur sínar til að lækka greindarvísitöluna í veislusalnum. Mörgum veislugestinum hafi þótt gaman að viðskiptajöfrinum og vitleysunni sem vall upp úr honum. Það hlæja fæstir þessa dagana enda vitleysan hreinlega orðin óhugnanleg.

Þegar talið berst að óhugnaði þá er óhætt að fullyrða að áhorfendur, sem settust niður fyrir framan Kveik í Sjón-varpinu í síðustu viku og hlustuðu á skelfilegar lýsingar drengjanna sem höfðu verið sendir í sveit í Bakkakot á Suðurlandi, fylltust óhug. Lýsingar af því hvernig konan á bænum hafði barið þá og misnotað andlega og kynferðis-lega í áraraðir. Strákar sendir úr öskunni í eldinn af yfir-völdum, sviptir sakleysinu í öryggi sveitarinnar. Það er auðvitað óskiljanlegt hvernig svona getur gerst og að fólk geti verið svona vont, svona andstyggilegt.

En það er auðvitað sorgleg staðreynd og margsannað að það er hægt að fá venjulegt fólk til að réttlæta fyrir sjálfu sér nánast hvaða hrylling sem er. Og gott fólk horfir í hina áttina þegar því hentar.

Því miður gengur okkur illa að læra af reynslunni.

Óli Arnar Brynjarsson,
ritstjóri