Hólar í Hjaltadal, “hér og þar og þá og nú.” | Gunnar Rögnvaldsson skrifar
feykir.is
Skagafjörður, Aðsendar greinar
26.03.2026
kl. 15.09
Það var ekki laust við að allmargir velunnarar Hóla í Hjaltadal hrykkju í kút þegar kvisaðist út að ríkisstjórnin hefði heimilað sölu á ýmsum eignum á Hólastað. Í þeim tillögum eru skólahúsið, skólastjórabústaðurinn, búshúsið og fleiri byggingar sem ásamt kirkjunni, hafa verið táknmyndir Hólastaðar í heila öld, fyrirmyndir listaverka sem prýða stofur heimila um allt land. Ástæðan er m.a. talin sú að kostnaður við að bjarga þeim eftir mygluskemmdir sé svo mikill að viðbættum rökum um að skólahúsið henti ekki lengur sem kennslu og skrifstofuhús sk.nýjustu kröfum. Alllengi hefur mátt sjá í hvað stefndi með þessar byggingar og umhverfi og í raun átakanlegt hve ríkið hefur sofið á verðinum og það ekki í fyrsta skipti þegar Hólar eiga í hlut. Helgasti staður landsins á eftir Þingvöllum, vagga kirkju, mennta og menningarsögu landsins, fyrrum höfuðstaður Norðurlands sem reistur var síðast úr rústum fyrir rúmum fjörutíu árum og fékk m.a. umhverfisverðlaun Skagafjarðar 2007. Að það sé ekki meiri metnaður til staðar er sorglegt og niðurlægingin alger þegar bjóða á upp helstu kennileiti staðarins eins og niðursetning á vistabandsárunum. Það virðist vera eins konar lenska hjá hinu opinbera að kosta miklu til nýframkvæmda og í raun á stundum allt of miklu vegna óráðsíu en láta svo eðlilegt og reglubundið viðhald bíða þar til allt er komið á eindaga. Ljósi punkturinn er biskupshús, dómkirkjan og Auðunarstofa sem vígslubiskup hefur undir sínum verndarvæng ásamt nánasta umhverfi og hlúir vel að.
Meira
