Skógarhlíð – náttúruperla sem við eigum saman | Hafdís Einarsdóttir skrifar

Fyrir ofan bæinn okkar liggur Skógarhlíð, Litli-Skógur og Nafirnar, eitt stórt svæði sem tengist og sem gerir samfélagið okkar á Sauðárkróki sérstakt. Þar má finna fallegan gróður, fjölbreytta stíga, mikið fuglalíf og einstaka náttúru sem dregur að sér fólk allt árið um kring. Fyrir marga eru þetta staðir til að hlaða batteríin, njóta hreyfingar og finna frið frá annríki dagsins.

Á hverjum degi má sjá fjölda fólks nýta svæðin á ólíkan hátt. Þar eru foreldrar með börn sín í gönguferðum, hundeigendur að viðra hundana, hlauparar, hjólreiðafólk, fólk á rafmagnshjólum og skellinöðrum, auk hestafólks og jafnvel ferðafólk. Skógarhlíðin, Litli-Skógur og Nafirnar eru lifandi útivistarsvæði sem þjóna fjölbreyttum hópi fólks.

Þegar margir hópar nýta sama svæðið skapast stundum ólík sjónarmið. Göngufólk vill geta notið kyrrðar og öryggis, hundafólki finnst að hestarnir eigi ekki heima þarna, hestafólki finnst að lausir hundar geti skapað hættu, hjólreiðafólk vill greiða leið og svo framvegis og framvegis. Slíkar umræður eru eðlilegar þegar margir deila sama svæðinu.

Það sem skiptir máli er þó að við gleymum ekki meginatriðinu: Þessi svæði eru nógu stór og fjölbreytt til að rúma okkur öll og að við ættum að geta nýtt þau í sameiningu. Það eina sem þarf til er umræða og skipulag auk virðingar fyrir hvort öðru.

Á þessum svæðum eru fjölmargir stígar og leiðir sem gera fólki kleift að velja sér farveg eftir áhuga og þörfum. Skilti eru við Litla-Skóg sem segja að lausaganga hunda sé bönnuð en önnur skilti var ekki að finna á svæðinu þangað til nýlega. Þá var lokið við að merkja reiðleið sem hafði verið á skipulagi um árabil. Sú leið er mikilvæg tenging fyrir hestafólk sem þarf að komast örugglega út úr bænum ef svo má segja og áfram út á Reykjaströnd eða í átt að Skaganum. En þessi leið, eins frábær og hún er fyrir hestafólk, er jafnframt í miðri Skógarhlíðinni og skapar hættu fyrir gangandi fólk. Og nú eru farnar að heyrast óánægjuraddir frá öðrum útivistarhópum, eðlilega. Þeir sem þekkja til átta sig á því að reiðleiðin fer yfir gríðarlega vinsæla stíga sem fjöldi fólks gengur dag hvern.

En ég skrifa þessa grein ekki í þeim tilgangi að skapa úlfúð eða togstreytu. Sjálf er ég hundamanneskja og væri til í að fá fleiri svæði fyrir lausa hunda. Ég er hestamanneskja og vil gjarnan geta notið þessa frábæra svæðis á hestbaki. Þá hef ég yndi af rólegri göngu í frábærri náttúru og loks er ég foreldri sem á börn sem leika gjarnan á þessum svæðum. Ég hef semsagt notið umræddra svæða í ólíkum hlutverkum í gegnum árin og kannski er það einmitt þess vegna sem mér finnst mikilvægt að við horfum á heildarmyndina.

Að mínu mati þurfum að finna leið til að nýta og njóta Skógarhlíðina, Litla-Skóg og Nafirnar saman. Þvert á áhugasvið allra bæjarbúa en klárlega með öryggi allra fyrir brjósti. Ég hef fulla trú á að með tillitssemi, gagnkvæmri virðingu og samtali sé það vel mögulegt. Þar af leiðandi langar mig að skora á nýja sveitarstjórn að skapa vettvang fyrir samtal milli þeirra fjölmörgu hópa sem nýta umrædd svæði til útivistar; göngufólk, hestafólk, hundafólk, hjólreiðafólk og aðra og fundið sameiginlegar leiðir að nýtingu þessara frábæru útivistarsvæða - í sátt og samlyndi.

Með útivistar- og sumarkveðju,

Hafdís Einarsdóttir