Svona eiga skemmtiferðir að vera | Guðmundur Haukur Sigurðsson skrifar

Hópurinn búinn að snæða nestið í Kálfshamarsvík. MYNDIR: GUÐMUNDUR HAUKUR

Feykisliðar ráku augu í það í einni af fjölmörgum yfirreiðarferðum um grösugar grundir Fésbókarinnar að góðborgarar í Félagi eldri borgara í Húnaþingi vestra höfðu brugðið undir sig betri fótunum og skellt sér í ferðalag fyrir Skaga. Það var því ákveðið að hafa samband við góðvin Feykis, Guðmund Hauk Sigurðsson á Hvammstanga, og kanna hvort hann væri ekki reiðubúinn til að segja frá og jafnvel senda nokkrar myndir. Það klikkaði ekkert á þeim bænum og afraksturinn er hér á opnunni.

Félag eldri borgara í Húnaþingi vestra fór í sína árlegu síðsumarsferð þann 18. ágúst síðastliðinn. Alls var það 51 félagi sem lagði af stað á slaginu níu frá Félagsheimilinu á Hvammstanga með hinn frábæra bílstjóra, Nonna frá GN hópbílum á Blönduósi, við stýrið. Eftir að hafa litast um í Gamla bænum á Blönduósi skvetti fólk af sér vökva á N1og kannski þurftu sumir að versla drykk eða nammi.

Hér kom í bílinn leiðsögumaður dagsins, Gunnar Rögnvaldsson fjöllistamaður ættaður frá Hrauni á Skaga, og leiddi hann nú hópinn af einstakri lagni og ljúfmennsku um þær sveitir sem hann þekkir hvað best.

Þegar til Skagastrandar kom var ekið rakleiðis að gamla samkomuhúsinu Bragganum sem nú hýsir Spákonuhof, setur sem tileinkað er Þórdísi spákonu sem bjó á Spákonufelli á landnámsöld. Þar tóku á móti okkur spákonurnar Sigrún Lárusdóttir frá Neðra-Nesi og Dagný Sigmarsdóttir afkomandi skáldkonunnar Guðrúnar frá Lundi. Þær uppfræddu hópinn í tvennu lagi og það sem var mikilvægast, þær spáðu fyrir öllum um framtíðina og virtist hún björt hjá flestum, allavega fóru allir brosandi út. Á meðan fór ég með hinn hluta hópsins um æskuslóðir mínar á Ströndinni og reyndi að fræða fólkið um lífið á manndómsárum mínum. Þá réðu konur þar ríkjum á vetrum þegar flestir karlar á besta aldri sóttu sjó á Suðurnesjum.

Upp úr hádegi var áð í Kálfshamarsvík og meistaraverk náttúrunnar þar skoðuð. Gaman er að sjá hvernig þorpið, sem þarna var á fyrri hluta síðustu aldar, hefur verið kortlagt og búseta þeirra merkt, sem þarna sóttu sjóinn. Nú var tekið fram ríkulegt nesti sem kaffinefnd félagsins hafði útbúið og var hvergi skorið við nögl. Samlokur, ástarpungar, hjónabandssæla og fleira gómsætt rann ljúflega niður með heitu súkkulaði og kaffi og öðrum drykkjum.

Sögur af ísbjörnum og
stjörnur í augum í Sæmundarhlíðinni

Þegar kaffið var yfirstaðið var haldið út Skagann og nú mest fjallað um þá frumherja sem þar ruddu veginn á síðustu öld í bókstaflegri merkingu þegar konur í Kvenfélaginu Heklu beittu sér fyrir mjög óvenjulegu og merku framtaki í samgöngumálum er þær fjármögnuðu og lögðu veginn um Digramúla.

Næst heimsóttum við fæðingarstað Gunnars, Hraun á Skaga. Þar tók danska konan Merete Rabölle mágkona Gunnars á móti okkur. Gaf hún okkur innsýn og fræddi um vinnslu á æðardún á þessu stórbýli við ysta haf. Ábúendur á Hrauni sýsla við ýmislegt og leggja víða gjörva hönd á margt, bæði til sjós og lands, og var fróðlegt að heyra af lífi þeirra. Á meðan hluti hópsins var í dúnvinnslunni sagði Gunnar okkur sögur af ísbjörnum og öðrum óvenjulegum gestum sem litið hafa við á Hrauni.

Nú þokuðumst við inn Skagann að austan, gerðum stuttan stans við Ketubjörg og fræddumst síðan um bændur og býli í fyrrum Skefilsstaðahreppi. Ekið var rakleiðis í gegnum Krókinn og stefnan tekin inn í Sæmundarhlíð. Einkum konurnar í rútunni glöddust þegar við töldum okkur sjá Geirmund sjálfan við heyskap á óðali sínu og heyrðist mér einhverjar vilja stoppa og smella á hann kossi. Fengu margir stjörnur í augu og skjálfta í hné þegar minnst var réttarballa í Víðihlíð.

Nei, við ætluðum ekki að heimsækja Geirmund að þessu sinni heldur nágranna hans, Sigmar í Lindabæ. Þar voru það ekki síst einkum karlarnir sem nánast héldu vart vatni yfir öllum gömlu djásnunum sem Sigmar hefur haganlega komið fyrir í sínu einstaka búminjasafni. Glæsilegt framtak hjá Sigmari og til fyrirmyndar.

Á heimleið nutum við frábærs kvöldverðar á Kaffi Krók. Glæsilegt hlaðborð þar sem allir fengu eitthvað við sitt hæfi.

Gunnar fylgdi okkur vestur yfir Þverárfjall á Blönduós. Skemmst er frá því að segja að hann er óstöðvandi fróðleiks- og skemmtisögubrunnur sem skildi allavega þá sem eru með slappa magavöðva eftir með strengi og brosviprur sem tók allt að heila viku að þurrka út.

Hafið öll sem að komuð heila þökk fyrir frábæran dag.

Guðmundur Haukur Sigurðsson