Svindl og svínarí | Leiðari 37. tölublaðs Feykis

Hmmm... svindiið var kannski ekki alveg svona en þið skiljið hvað ég er að fara.

„Að svindla er að brjóta reglur eða blekkja aðra til að fá forskot, ávinning eða niðurstöðu sem maður ætti annars ekki rétt á. Dæmi er að nota óleyfileg hjálpargögn í prófi eða breyta stigum í leik. Það sem ræður mestu er hvaða reglur eða samkomulag gilda í aðstæðunum og hvort maður fari á bak við aðra,“ segir súpergreindin.

Það hafa örugglega allir svindlað og svínað um ævina svo ég spurði súper-greindina hvort það væri mannlegt að svindla. „Já. Fólk getur freistast til að svindla, til dæmis af ótta við að mis-takast, vegna þrýstings eða til að græða eitthvað. Það gerir svindl skiljanlega mannlega hegðun, en réttlætir hana ekki. Það er líka mannlegt að finna fyrir samviskubiti, viðurkenna svindlið og reyna að bæta fyrir það.“

Og nú líður mér auðvitað mikið betur. Ég veit ekki hversu oft ég hef svindlað en ég man í það minnsta eftir tveimur tilvikum og bæði eru þau frá því ég var krakki. Þetta voru ólík svindl; annað hafði góðan tilgang en hitt var bara ljótt svindl sem ég hef mögulega viðurkennt áður opinberlega. Ég man það ekki alveg en ég skammast mín fyrir það enn.

Fyrra svindlið var þegar ég plataði Hédda Sig, besta vin minn. Hann var formaður Fótboltafélagsins Þrumu en ég var framkvæmdastjóri. Við vorum um 10 ára aldurinn. Héddi ætlaði að hætta sem formaður í kjölfar leiðindaatviks tengdri tombólu sem við héldum. Þetta var mikið áfall og ég var í sjokki en kom upp með lævíslegt plan. Sagði honum því að það væri í reglum Þrumu að formaðurinn gæti ekki hætt. Við þrættum í smá tíma um hvort þetta væri sannarlega í reglunum en þetta hafði farsælan endi því Héddi gengdi formennsku áfram. Ég er ekki með samviskubit yfir þessu svindli.

Hitt svindlið var þegar Gunni Gests kom í heimsókn til mín og við tefldum skák. Sennilega vorum við 7-8 ára gamlir. Gunni var einn minn besti vinur og við vorum mikið saman eða alveg þangað til foreldrar fóru með hann í útlegð lengst fram í sveit (Tröð). Gunni var snjall að tefla og ég var ágætur líka. Í miðri skák var Gunni kominn með ágæta stöðu en þurfti að skjótast á klóið. Þá færði ég hrók í lykilstöðu og Gunni var ekki sáttur þegar hann kom aftur að taflborðinu. Ég þrætti fyrir svindlið og vann skákina.

Gunni var varla farinn út úr húsi þegar ég fann skömmina þyrlast um magann og naga mig að innan. Ég skammast mín enn og bið Gunna afsökunar þó langt sé um liðið.

Nú hafa enskir komist að þeirri niðurstöðu að Manchester City hafi svindlað í nokkuð mörg ár í enska boltanum. Þver-brotið svokallaðar Fair Play-reglur fram og til baka og þeir eiga nú yfir höfði sér einhvers konar refsingu. Sektir, bann og jafnvel titlasviptingu. „Hvaðahvaða,“ hugsar kannski einhver og bætir við: „Þetta er nú bara leikur.“

Uuu, nei. Stuðningsmenn knattspyrnuliða eru kannski klikk en ef við tökum Liverpool sem dæmi þá lutu þeir í gras fyrir City nokkur ár í röð (rétt eins og við Nallarnir). Það má áætla að aðdáendur Liverpool séu hið minnsta 300 milljónir um allan heim. Það þýðir að með svindlinu brutu City-menn hjörtu 300 milljón Liverpool-aðdáenda ár eftir ár.

Ímyndið ykkur álagið á fjölskyldur þessara aðdáenda sem þetta svindl hefur búið til. Það er sennilega ekkert grín.

Óli Arnar Brynjarsson,
ritstjóri