Munum eftir stefnuljósunum
Nýlega voru birtar niðurstöður úr könnun þar sem tékkað var á því hvað færi helst í taugarnar á ökumönnum. Um helmingi fleiri voru pirraðir út í þá sem keyra að þeirra mati of hægt heldur en þá sem keyra of hratt. En það var þó almennt tillitsleysi í umferðinni sem fór mest í taugarnar á þeim sem svöruðu könnun Umferðarstofu - eða hjá 72% þeirra sem þátt tóku.
Tillitsleysið fólst meðal annars í því að fólk talar í farsíma á meðan það ekur og síðast en ekki síst skortur á notkun stefnuljósa.
Notkun á stefnuljósum er eitthvað sem ætti ekki að vefjast fyrir ökumönnum en sumum virðist meinilla við að nota þau. Sumir ökumenn gleyma að nota þau, aðrir gefa stefnuljósin um leið og þeir taka beygjuna en það er lítið á því að græða fyrir aðra í umferðinni. Svo virðast sumir hreinlega ekki gefa stefnuljós því þá gætu aðrir komist framfyrir þá í umferðinni.
Sem dæmi um þetta má nefna þá sem koma suður Skagfirðingabraut á Króknum og ætla að beygja upp í Hlíðarhverfi - þeim ökumönnum virðist oft meinilla við að þurfa að stoppa á horninu til að hleypa öðrum bílum framhjá og því kannski best að gefa stefnuljós við allra síðasta tækifæri eða bara alls ekki. En þetta er auðvitað hættulegur leikur í miðju skólahverfi.
Eða eins og segir á síðu Umferðarstofu: Það er hverjum ökumanni mikilvægt að vita hvert hann er að fara. Það er ekki síður mikilvægt að aðrir vegfarendur viti hvert við hyggjumst fara. Annars geta þeir orðið fyrir óþarfa töfum vegna þess eins að okkur er það um megn að hreyfa vinstri hendi og gefa áreynslulaust stefnuljós. Færustu bílstjórar gefa stefnuljós í hvert skipti sem þeir breyta um akstursstefnu eða akrein eins og þeir eiga að gera. Þetta framkvæma þeir sjálfkrafa og áreynslulaust og þeir gera það bæði fyrir sig og aðra vegfarendur.
