Sjómannadagsins var beðið með eftirvæntingu
„Allir þeir dagar sem buðu upp á einhverja tilbreytingu frá hversdeginum, svo sem sumardagurinn fyrsti, sjómannadagurinn og 17. júní, þeirra var beðið með eftirvæntingu,“ sagði Helgi Dagur þegar Feykir spurði hann hvort það hafi verið mikil eftirvænting fyrir sjómannadeginum þegar hann var að alast upp.
Geturðu lýst því hvernig sjómannadagurinn á Króknum var? „Sjómannadagurinn var hátíð allra í bænum. Eftir deginum var eftirvænting, hvaða bátar færu í siglinguna, sjómannadansleikurinn var haldinn á laugardagskvöldið og ekki víst hverjir nenntu á sjó daginn eftir, sumir tóku bara fólk úr sinni fjölskyldu. Oftast var sóst eftir að komast í hraðskreiðasta bátinn en hann var ekki alltaf stærstur, margar trillurnar voru ótrúlega hraðskreiðar. Oft voru sumir bátarnir yfirfullir, engin björgunarvesti og bjargbúnaður af skornum skammti. Eftir siglingu var oftast boðið upp á skemmtidagskrá í og við sundlaugina og gat það oftast verið hin besta skemmtun.“
Varst þú einhvern tímann til sjós? „Sjómaður varð ég aldrei þó að draumurinn hafi verið að gerast farmaður og sigla um öll heimsins höf og koma til sem flestra landa. Nei, ekki náði mín sjómennska lengra en það að ég var í tíu daga dagmaður í vél á Stapafellinu sem sigldi með olíu á hafnir landsins, þannig að aldrei komst kappinn í siglingar. Svona er og var lífið í denn!“
Takk fyrir spjallið og lánið á myndunum Helgi.
