Sigfús Pétursson í Álftagerði | MINNING

Sigfús Pétursson. AÐSEND MYND

FÆDDUR 23. APRÍL 1943 - LÁTINN 3. MAÍ 2026

Karlakórinn Heimir í Skagafirði er félagsskapur sem stendur á gömlum merg, en um þessar mundir eru tæp hundrað ár liðin frá stofnun kórsins. Allan þennan tíma hefur starfsemin byggst á metnaði og elju kórmeðlima, og félagsskapurinn hefur lifað og dafnað vegna þess að yngri menn hafa gengið í kórinn og komið í stað þeirra sem fallið hafa frá eða hætt fyrir sakir aldurs. Maður hefur komið í manns stað - svo langt sem það nær reyndar. Það er nefnilega svo að hver og einn setur sitt sérstaka mark á umhverfi sitt og samfélag, sem enginn annar mun gera með nákvæmlega sama hætti.

Besta dæmið um þetta er ef til vill Sigfús Pétursson frá Álftagerði. Ég tel að á engan sé hallað þótt því sé haldið fram, að enginn muni nokkurn tím-ann koma í stað hans innan raða Karlakórsins Heimis, enda bjó hann yfir svo náttúrulegum og hrífandi sönghæfileikum að fágætt má teljast.

Sigfús gekk til liðs við Heimi árið 1964, þá 21 árs gamall. Pétur faðir Sigfúsar starfaði með kórnum á þessum tíma og Ólafur bróðir hans líka, auka frænda og nágranna. Það að ganga til liðs við kórinn hefur því eflaust verið eðlilegt og sjálfsagt skref fyrir ungan mann alinn upp í þessu umhverfi.

Sigfús söng með kórnum í alls 44 ár, með hléum allt til ársins 2016. Hann söng 1. tenór alla tíð, enda röddin með eindæmum há, silfurskær og björt. Sigfús gegndi algjöru lykil-hlutverki í kórnum á áratugunum kringum síðustu aldamót, þegar frægðarsól kórsins reis hvað hæst, geisladiskar seldust í bílförmum og aðsókn að tónleikum virtist takmarkalaus. Samstarf hans og Stefáns Gíslasonar heitins var mikið og náið á þessu tímabili og raunar lengur. Þarna var Sigfús einn af aðal einsöngvurum kórsins, hann söng líka margoft tvísöng og þrísöng fyrir framan kórinn, oftar en ekki með bræðrum sínum. En hann var ekki bara einsöngvari, heldur var það söngrödd hans, og félaga hans í tenórnum, sem skapaði hinn bjarta hljóm sem einkenndi kórinn svo mjög á þessum árum, og gerir vonandi enn.

Sigfús var tónviss og kunni vel að beita röddinni. Hann stundaði lítt eða ekki formlegt söngnám, hæfileikarnir voru meðfæddir og söngurinn honum eðlislægur. Hann naut sín best í hugljúfum, rólegum lögum, og náði slíkum tökum á flutningi slíkra laga að fáir munu leika eftir. Þar er af mörgu að taka, en upp úr mun þó líklega standa flutningur Sigfúsar á lögunum Ökuljóð sem hann söng með karlakórnum og Rósinni sem hann flutti með bræðrum sínum frá Álftagerði. Þessa tegund laga flutti Sigfús af slíkri tilfinningu að áhorfendur hrifust ósjálfrátt með - flutningurinn náði inn að dýpstu hjartarótum.

Auk þess að vera í sérflokki sem söngvari, þá var Sigfús góður og gegn félagsmaður í Karlakórnum Heimi. Kórinn átti sérstakan stað í huga Sigfúsar alla ævi, hann var metnaðarfullur og tók þátt í starfinu af heilum hug.

Með þessum fáu orðum minnumst við Heimismenn Sigfúsar Péturssonar, þökkum af heilum hug einstakt framlag hans til félagsskaparins og biðjum guð að blessa og varðveita minningu hans.

Atli Gunnar Arnórsson
formaður Karlakórsins Heimis.