Nú þegar líður að sveitastjórnarkosningum er vel við hæfi að velta fyrir sér og varpa aðeins ljósi á þörf er varðar uppbyggingu á íþróttamannvirkjum í Skagafirði og í raun þeirri miklu innviðaskuld sem er komin. Eitthvað sem margir hafa verið að velta fyrir sér enda ætti góð íþróttaaðstaða sem uppfyllir kröfur þeirra íþróttagreina sem stundaðar eru í Skagafirði að vera ein af grunnstoðum samfélagsins sem styður við marga þætti er snýr félagslegum, andlegum og líkamlegum þætti fólks á öllum aldri. Aðgangur að fjölbreyttum íþróttagreinum er lykilþáttur í því, margar greinar þjálfa líkama og hreyfanleika fólks á meðan aðrar þjálfa andleguhliðina. En margir gera sér ekki endilega grein fyrir því hversu mikil í umsvifum þessi mál eru orðin og hvað þarf að gera.
Framboðslisti Framsóknar fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar vinnur nú markvisst að mótun stefnu næsta kjörtímabils. Eitt af forgangsmálum listans verður að hefja nauðsynlega uppbyggingu íþróttamannvirkja norðan við núverandi íþróttahús á Sauðárkróki.
Þar sem heitar umræður hafa spunnist um byggingu menningarhúss í Skagafirði finn ég mig knúna til að greina frá því hvaða þýðingu þessi framkvæmd hefur fyrir starfsemi Byggðasafns Skagfirðinga. Þörf Byggðasafns Skagfirðinga fyrir varanlegt varðveislurými undir safnkostinn er grundvöllur áframhaldandi starfsemi safnsins. Um er að ræða framkvæmd sem á sér mjög langan aðdraganda. Kallað hefur verið eftir íbúakosningu vegna framkvæmdarinnar þar sem spurt er hvort Skagfirðingar vilji yfir höfuð menningarhús. Í ljósi þess sem er í húfi snýst spurningin í raun ekki um menningarhús – heldur þetta: Vilja Skagfirðingar tryggja framtíð safna í héraðinu?
Herra Hundfúll fylgdist með keppni í Skólahreysti með öðru auganu nú á laugardaginn. Hann gladdist talsvert yfir gengi skólanna á Norðurlandi vestra. Varmhlíðingar voru sendir upp á svið til að taka við verðlaunum fyrir þriðja sætið en nemendur Grunnskóla Húnaþings vestra enduðu í fjórða sæti en með jafnmörg stig og Varmahlíðarskóli. En svo var farið að reikna ... aftur...
Áfram heldur Feykir að banka upp á og biðja fólk um að svara Tón-lystinni. Nú er það Guðrún Helga Jónsdóttir sem býr í Miðhúsum í Akrahreppi hinum forna sem kemur til dyra. Hún segist vera af hinum óviðjafnanlega 1975 árgangi og hafa alist upp við dásamlegar aðstæður í Miðhúsum. „Pabbi, Jón Stefán Gíslason, er borinn þar og barnfæddur en mamma, Sigríður Garðarsdóttir, er ættuð úr Neðra Ási,“ segir Guðrún Helga.
Athugasemdir eru á ábyrgð þeirra sem þær skrá.
Feykir áskilur sér þó rétt til að eyða ummælum sem metin verða sem ærumeiðandi eða ósæmileg.
Smelltu hér til að tilkynna óviðeigandi athugasemdir.