Að fylgja plani | Leiðari 8. tölublaðs Feykis

Nú eru um fjögur ár síðan Rússar réðust inn í Úkraínu og hófu þar með stríð sem fáir skilja eitthvað í. Tilgangurinn virðist einfaldlega hafa verið sá að gera Rússland stór-kostlegt að nýju og Pútin og Trump kyrja því kannski sama sönginn þegar öllu er á botninn hvolft.

Stofnun innan bandaríska hersins hefur áætlað að 1,2 milljónir rúss-neskra hermanna hafi látið lífið eða særst í þessu tilgangslausa stríði og í það minnsta hálf milljón úkraínskra hermanna að auki. Því er haldið fram að Rússar hafi verið búnir að reikna dæmið til enda, sérfræðingar rúss-neska hersins áætluðu að það tæki Rússa tíu daga að sölsa undir sig Úkraínu. Það hefur einhver skekkja verið í þessum útreikningum því nú eru liðnir rúmlega 1.450 dagar síðan innrásin mikla hófst og Rússar hvergi nálægt því að leggja Úkraínu, næsta stærsta land Evrópu, undir sig. Þeim virðist hins vegar vera að takast að gera Úkraínu að landi ekkna og munaðarleysingja eins sorglegt og það nú hljómar.

Þó illa gangi og mannfall sé mikið þá virðist lítill áhugi vera fyrir því að rölta heim til Rússlands með refsskottið milli lappanna. Sært stolt er vond niðurstaða fyrir ráðamenn en fórnirnar færa hermennirnir sem láta lífið á vígvellinum. Þetta plan Rússa virðist að minnsta kosti fokið út í veður og vind nema hugmyndin hafi einfaldlega verið að steypa Vesturlöndum að nýju inn í kalt stríð þar sem löndin keppast við að vígbúast. Og í stað þess að aurarnir fari í velferðarkerfi og að auka hag almennings þá fara skattpeningarnir í vopnakaup og -framleiðslu. Kannski var það planið?

Við Íslendingar styðjum við Úkraínumenn eins og við getum. Stríðið bjó til verðbólguskot hér ásamt reyndar fleiri þáttum eins og Covid, eldsumbrotum á Reykjanesi og sennilega neysluæði okkar Íslendinga. Rúmlega ár er síðan ný ríkisstjórn tók við völdum á Íslandi og hún er líka með plan – þó ekkert svipað plan og Rússarnir.

Í undanfara kosninganna 2024 mátti skilja á stjórnar-andstöðuflokkunum að sitjandi ríkisstjórn væri verklaus og vita vonlaus í því verkefni að ná niður verðbólgunni. Valkyrjustjórnin mætti til leiks með sleggjurnar á lofti. Nú átti að láta verkin tala.

Hinn vondi verðbólgudraugur er hins vegar seigur and-skoti sem er flinkur að víkja sér undan sleggjuhöggum. Nema náttúrulega að aðgerðir stjórnarinnar séu bara tóm vindhögg sem gera bara vont verra. Verðbólgan virðist í það minnsta frekar hækka en lækka. Og vextirnir háu standa í stað. Forsætisráðherra segir hækkandi verðbólgu sannarlega vera vonbrigði en hún stendur á því fastar en fótunum að Planið muni skila árangri. Við skulum vona að hún hafi rétt fyrir sér – það skiptir okkur öll máli.

En að öðru. Á baksíðu Feykis skilar Eyþór skáld Árnason sér loks heim á æskuslóðirnar. Planið var ekki að strætóferðin tæki hálft ár en talsvert teygðist úr frásögninni þegar skáldið lifði sig inn í ferðalagið og fór að flakka út fyrir þjóðveginn. Vonandi hafa fleiri en ég haft gaman af að fylgja Blönd-hlíðingnum eftir á þessu trippi. Við þökkum honum fyrir þetta fína framlag til Feykis.

Nú þurfum við annað plan fyrir baksíðuna...

Óli Arnar Brynjarsson, ritstjóri