X26 | Ragnheiður Erla er í 1. sæti S-listans á Skagaströnd

Ragnheiður Erla á kayak í Skagastrandarhöfn ásamt dóttur sinni, Hafdísi Hrefnu Birgisdóttur. AÐSEND MYND

Ragnheiður Erla Stefánsdóttir skipar 1. sæti lista Samfylkingar og óháðra á Skagaströnd. Hún er 38 ára gömul og næstum því fædd og uppalin á Skagaströnd. Hún fæddist reyndar á Blönduósi en fór heim á Strönd eftir fimm daga þegar hún hafði safnað kröftum til þess að takast á við það sem heima beið, þrír orkumiklir eldri bræður. Það var reyndar ekkert að óttast því bræðurnir voru hver öðrum ljúfari.

Ragnheiður er lögfræðingur að mennt og starfar sem fulltrúi sýslumannsins á Norðurlandi vestra. Hún býr yfir víðtækri reynslu úr stjórnsýslunni, en tvítug hóf hún störf hjá Tollstjóra, þá nýútskrifuð úr Menntaskólanum á Akureyri. Hún hefur síðan þá sinnt fjölbreyttum verkefnum innan stjórnsýslunnar m.a. á sviði verkefnastjórnunar, áhættugreiningar, lögfræði og í starfi aðalvarðstjóra.

Fyrir tæpum fjórum árum flutti Ragnheiður aftur heim á Skagaströnd ásamt fjölskyldu sinni. Upphaflega stóð aðeins til að dvelja í eitt ár fyrir norðan, á meðan hún væri í fæðingarorlofi með yngra barnið. Fljótlega varð þó ljóst að forgangsröðunin hafði breyst, rólegheitin, nándin við náttúruna og ekki síst sterkt bakland urðu ofan á og því varð ekkert af suðurferð að loknu fæðingarorlofi. Ragnheiður tekur virkan þátt í samfélaginu, hún hefur sinnt sjálfboðaliðastörfum, setið í stjórnum félaga og syngur í kirkjukór Hólaneskirkju.

Hvaða mál brennur mest á þínu framboði – og af hverju? „Framboðið leggur mesta áherslu á að styrkja samfélagið og sækja fram. Við viljum laða að fleiri íbúa, styðja við uppbyggingu fjölbreyttra atvinnutækifæra og á sama tíma byggingu íbúðarhúsnæðis. Íbúum á Skagaströnd hefur fækkað nokkuð á undanförnum árum og áratugum og við teljum að nú sé rétti tíminn til að snúa vörn í sókn og vinna markvisst að því að efla samfélagið okkar.“

Hver er vanmetnasta perlan í sveitarfélaginu að þínu mati? „Vanmetnasta perlan í sveitarfélaginu að mínu mati er kyrrðin og nálægðin við óspillta náttúru sem er hér allt um kring. Þetta eru verðmæti sem eru ekki sjálfsögð og sífellt fleiri ferðamenn sækjast eftir að upplifa. Um leið og þetta eru mikil lífsgæði fyrir íbúa sveitarfélagsins eru þetta einnig gæði sem sveitarfélagið getur nýtt í markaðssetningu og ferðaþjónustu en einnig til þess að laða að nýja íbúa sem sækjast eftir rólegheitum í daglegu lífi.“

Með gæsina kjagandi á eftir mér

Hvernig myndir þú gera sveitarfélagið meira aðlaðandi fyrir ungt fólk? „Við þurfum að sjá til þess að á Skagaströnd séu góðar aðstæður fyrir fjölskyldur. Það sem skiptir ungt fjölskyldufólk mestu máli er að daglegt líf gangi snurðulaust fyrir sig, grunnþjónustan sé góð og kostnaðurinn ekki sligandi. Það er því lykilatriði að koma til móts við barnafjölskyldur með því að lækka kostnað, við viljum setja þak á leikskólagjöld fyrir hvert heimili. Samhliða því þurfum við að vinna að auknu framboði á hagkvæmu húsnæði og styðja við fjölbreytt atvinnutækifæri. Þá væri frábært að geta boðið upp á sumarfrístund í tvær vikur eftir skólaslit í júní og að sama skapi í tvær vikur fyrir skólabyrjun á haustin. Það er mikilvægt að koma til móts við foreldra ungra barna með því að auðvelda skipulagið yfir sumartímann.“

Hvers vegna á fólk að kjósa þitt framboð? „Á listanum eru ólíkir einstaklingar með breiða skírskotun í samfélaginu og dýrmæta reynslu sem mun nýtast vel í störfum sveitarstjórnar. Við bjóðum okkur fram af fullri einlægni og af væntumþykju við bæinn okkar. Við leggjum áherslu á heiðarleg og fagleg vinnubrögð, jafnræði íbúa og góð samskipti, og kjósendur geta treyst því að hagsmunir sveitarfélagsins verði alltaf hafðir í fyrirrúmi.“

Ef sveitarfélagið væri lag, hvaða lag og hvers vegna? „Þetta er virkilega góð spurning og það eru tvö lög sem koma strax upp í hugann og ómögulegt að gera upp á milli þeirra. Annars vegar er það Hafið eða fjöllin sem ég syng gjarnan með frábæra kórnum mínum á Sjómannadegi í Hólaneskirkju. Textinn er svo einfaldur en nær einhvern veginn fullkomlega utan um hvernig það er að búa í svona litlum bæ. Hafið og fjöllin eru auðvitað heillandi, en í grunninn er það fólkið í bænum sem gerir samfélagið að því sem það er. Ég fæ alltaf smá gæsahúð þegar ég heyri þetta lag. Svo er það auðvitað Stæltir strákar með Jójó, sem segja má að sé einkennislag Skagstrendinga á djamminu.“

Hvað ætlaðir þú að verða þegar þú yrðir stór? „Ég breytti mjög reglulega um skoðun en búðakona, klippari, skipstjóri, arkitekt og læknir komu til greina um tíma en svo varð alls ekkert af þessum plönum. Ég var reyndar efnilegur klippari, byrjaði um þriggja ára aldurinn að klippa mig sjálfa og hélt svo uppteknum hætti á unglingsárunum og klippti og litaði hárið á mér og vinkonum mínum við mismikinn fögnuð þeirra sem eldri voru.“

Hver er elsta minningin sem þú átt? „Ég var um það bil fjögurra ára og pabbi hafði hýst grágæs, sem vildi prófa vetursetu á Skagaströnd, í bílskúrnum heima. Um vorið var gæsinni hleypt út, en hún vildi bara vera hjá okkur greyið. Í minningunni var ég úti að ganga með dúkkuvagninn minn með gæsina kjagandi á eftir mér. Ég man í raun mest eftir því hvað ég var skíthrædd um að hún myndi bíta mig í rassinn – en það slapp til.“

Hvernig slakar þú á og hvað ertu með á kantinum? „Ef ég er alveg hreinskilin þá slaka ég best á þegar ég er úti í náttúrunni, helst nálægt sjónum eða úti á sjó. Þá getur maður ekki gert neitt annað en bara að vera. Kannski hefði ég átt að verða skipstjóri? Annars eru morgnarnir um helgar farnir að vera nokkuð rólegir og notalegir með einn þriggja ára og eina sex ára og ég kann virkilega að meta að slaka yfir góðum kaffibolla á meðan krakkarnir leika sér fallega saman í eitt, eða allavega hálft augnablik,“ segir Ragnheiður Erla að lokum.