Um velferðarmál og sveitarstjórnarkosningar í Skagafirði | Lilja Margrét Óskarsdóttir skrifar

:lilja Margrét Óskarsdóttir. AÐSEND MYND
:lilja Margrét Óskarsdóttir. AÐSEND MYND

Mig langar að koma á framfæri nokkrum hugleiðingum varðandi velferðarmál í Skagafirði í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga. Ég mætti á opinn fund á Hofsósi þar sem öll framboð sátu í pallborði. Þar var meðal annars spurt um þjónustu við eldri borgara og hvað mætti gera betur til að tryggja reglulega og nægilega vel mannaða þjónustu. Svör allra framboðanna voru á sömu leið: að gera þyrfti störfin „meira spennandi“ til að laða að starfsfólk.

Ég er ósammála þeirri nálgun.

Raunin er sú að margir hafa bæði áhuga og metnað til að starfa innan velferðarþjónustunnar, en fá ekki tækifæri til þess. Ég þekki til nokkurra ungra Skagfirðinga með menntun og reynslu til starfa með eldri borgurum, fötluðum, börnum og öðrum hópum, sem hafa ekki fengið störf við hæfi í heimabyggð. Þetta er fólk með fjölbreytta fagþekkingu, til dæmis tómstunda og félagsmálafræðingar, þroskaþjálfar, iðjuþjálfar og aðrar stéttir.

Það sem gerir stöðuna enn sérkennilegri er að margt af þessu unga fólki hefur áður starfað hjá sveitarfélaginu í ófagmenntuðum störfum, til dæmis í afleysingum eða hlutastörfum innan velferðarþjónustunnar. Þegar það snýr síðan aftur með menntun og aukna hæfni, fær það ekki störf við hæfi. Í staðinn fær það slík störf í öðrum sveitarfélögum þar sem menntun þeirra og reynsla er metin að verðleikum.

Það vekur því furðu að þegar gagnrýnt er að þjónustan sé undirmönnuð, sé lausnin sögð felast í því að gera störfin meira spennandi. Vandinn virðist frekar sá að störfin eru ekki auglýst eða að ekki er ráðist í að nýta þá fagþekkingu sem þegar er til staðar.

Velferðarþjónusta byggir á fagmennsku. Hún krefst þess að menntaðir og hæfir einstaklingar sinni henni. Hér er um að ræða grundvallarspurningu um verðmætamat – hvernig við metum fagþekkingu og mikilvægi starfa í velferðarkerfinu – en ekki síður virðingu fyrir þeim sem þurfa á þjónustunni að halda, þar á meðal eldri borgurum sem öll framboð segjast vilja gera hátt undir höfði.

Til að efla velferðarkerfi Skagafjarðar þarf að skapa fjölbreytt sérfræðistörf ólíkra fagstétta og tryggja að þau séu sýnileg og aðgengileg. Með því væri jafnframt hægt að laða ungt fólk aftur heim í fjörðinn og styrkja samfélagið í heild.

Lilja Margrét Óskarsdóttir 

Fleiri fréttir