Ógleymanleg ferð á Scania Cup

Efnilegar körfuboltastúlkur sem spiluðu fyrir Tindastól og Skallagríma á Scania Cup. Efri röð frá vinstri: Embla Björg, Rakel María, Vigdís Hekla, Ellen Día, Íris Ösp, María Hrönn og Indíana Ósk. Neðri röð frá vinstri: Bjarklind Ingibjörg, Ásthildur Guðný, Brynhildur Heiða, Elín Björk og Sibba Sól. AÐENDAR MYNDIR

Dagana 3.–6. apríl síðastliðinn fór fram hið virta alþjóðlega unglingamót Scania Cup í Södertälje í Svíþjóð, þar sem efnilegustu körfuboltalið Norðurlandanna koma saman ár hvert í aldursflokkum U13-U19. Meðal þátttakenda að þessu sinni var sameiginlegt lið 7. og 8. flokks stúlkna frá Tindastóli og Skallagrími, sem hafði unnið sér inn þátttökurétt í U14 flokki eftir frábæran árangur á Íslandsmótinu árið áður.

Liðið varð fyrir miklu áfalli fyrir ferðina þegar í ljós kom að María Hrönn Helgadóttir og Embla Björk Gísladóttir myndu ekki spila með á mótinu sökum meiðsla. En fyrir vikið stigu aðrar stelpur upp og spiluðu frábæra leiki.

Ferðin var ekki aðeins keppnisferð heldur sannkölluð upplifun – bæði innan vallar sem utan. Hópurinn, sem samanstóð af 12 leikmönnum og 14 foreldrum, dvaldi í Svíþjóð frá 1.–7. apríl og upplifði þar bæði krefjandi dagskrá, mikla gleði og ógleymanlega samveru.

Spennan byrjar – verslunaræði og ferðalag

Snemma morguns miðvikudaginn 1. apríl hélt hópurinn af stað til Stokkhólms. Þrátt fyrir að flestir hefðu vaknað um miðja nótt var stemningin rafmögnuð – spenna og eftirvænting í hámarki. Eftir lendingu tók við lestarferð og stuttur göngutúr að hótelinu þar sem hópurinn kom sér fyrir.

Þar tók við eitt af fyrstu „verkefnum“ stelpnanna: Verslun. Hópurinn dreifðist fljótt um aðal verslunar-götuna – Drottninggatan, verslunarmiðstöðina Gallerian, snyrtivöruverslunina Sephora og hina sívinsælu Normal – sem foreldrar töldu að væri heimsótt oftar en góðu hófi gegndi. Ekki má heldur gleyma Bubs nammibúðinni, sem naut mikilla vinsælda. Dagurinn endaði þó snemma, enda þreyta farin að segja til sín eftir langan dag.

Fyrstu kynni af mótinu – óvæntir hlutir og sænskt „kebab“

Daginn eftir, eða 2. apríl, lá leiðin til Södertälje þar sem mótið fór fram. Þegar þangað var komið beið hópsins þétt dagskrá næstu daga og fljótt varð ljóst að ferðalög á milli staða myndu taka drjúgan tíma.

Fyrsti kvöldmaturinn í Taljehallen reyndist nokkuð eftirminnilegur. Á matseðlinum var það sem kallað var kebab, en reyndist vera einhvers konar „oxpytt“ blanda með súrkáli og sósu. Viðbrögðin voru blendin og hópur-inn endaði á því að finna sér ítalskan veitingastað, Barolo, sem hlaut strax fullt hús stiga. Einnig mælir hópurinn með staðnum MAX sem er víða að finna í Svíþjóð.

Um kvöldið fylgdist hópurinn svo grannt með leik Tindastóls og ÍR í úrslitakeppninni heima á Íslandi því þó að liðið væri statt erlendis var tengingin heim sterk.

Fyrsti leikdagurinn – áskoranir og lærdómur

Föstudagurinn 3. apríl byrjaði snemma. Ræs kl. 5:45 (3:45 á ísl. tíma), morgunmatur kl. 6:30. Fyrsti leikur mótsins hófst kl. 8:20. Hópurinn mætti tímanlega í Lillhagaskolan – eða svo hélt hann. Íþróttahúsið var læst og þegar starfsfólk mætti var lítið um svör. Engir boltar, slökkt ljós og óhreint gólf.

Foreldrar tóku þá til sinna ráða. Díana (húsv. í íþr.húsinu á Sauðárkróki) tók að sér að þrífa völlinn með stórri moppu sem hún fann og Valgarður fann þrjá bolta eftir mikla leit í öllu húsinu. Þetta var óvenjuleg byrjun en foreldrahópurinn sýndi þarna strax að allar áskoranir í ferðinni yrðu tæklaðar með jákvæðni og lausnamiðaðri hugsun að vopni.

Fyrsti leikurinn var gegn finnska liðinu Tampereen Pyrintö. Stelpurnar okkar voru eðlilega mjög stressaðar enda fyrsti leikur á erlendri grundu, aðstæður að einhverju leyti aðrar en það sem þær þekkja heima á Íslandi og mótherjarnir lið sem þær þekktu ekkert til. Leikurinn var mjög hraður og ákafur frá fyrstu mínútu sem gaf okkar leikmönnum fá tækifæri til að ná tökum á leiknum en ekki vantaði baráttuna sem gaf góð fyrirheit um framhaldið. Leikurinn endaði 67-44. Þrátt fyrir tap sýndu stelpurnar jákvætt hugarfar og mikinn vilja til að gera vel. Rakel María Pálmadóttir var valin besti leikmaður liðsins, valin af þjálfara andstæðinganna.

Seinni leikur dagsins gegn sænska liðinu Viby Basket var spilaður kl.16:30. Leikurinn var mjög jafn framan af og stelpurnar spiluðu flottan leik. Eftir þrjá leikhluta var staðan 50-40. Það var 4. leikhluti sem lék þær grátt og stelpurnar komnar í villuvandræði. Þrátt fyrir góðan leik fóru úrslitin ekki í hag íslenska liðsins. Niðustaðan 74-42 tap. Rakel María Pálmadóttir var valin besti leikmaður liðsins.

Um kvöldið tvístraðist hópurinn í kvöldmat, einhverjir fóru í mat í Taljehallen og aðrir fóru aftur á ítalska staðinn Barolo. Fólk dreif sig að borða. Leikur tvö í úrslitakeppni meistaraflokks kvenna, Tindastóll - Njarðvík, var spilaður kl. 20:00 á sænskum tíma. Það mátti sko ekki missa af neinu.

Vendipunktur – sigrar og sjálfstraust

Laugardagurinn 4. apríl. Ræs kl. 7:45, morgunmatur 8:30. Rúta til Taljehallen kl. 9:30 og til Lillhagaskolan kl. 10:00. Þessi dagur markaði algjöran vendipunkt. Í fyrri leik dagsins gegn Kungsholmen Basket frá Svíþjóð sýndu stelpurnar glæsilegan leik og unnu verðskuldaðan sigur 31-38. Leikurinn var algjörlega stórkostlegur, stelpurnar voru geggjaðar og börðust 100% allan tímann. Rakel María Pálmadóttir var valin leikmaður liðsins.

Síðar um daginn hélt sigurgangan áfram gegn Duvbo frá Svíþjóð, þar sem liðið sýndi mikla baráttu og liðsheild. Algjörlega magnaður leikur. Leikurinn fór 40-49. Með þessum tveimur sigrum tryggði liðið sér sæti í átta liða úrslitum. Íris Ösp Elefsen var valin leikmaður liðsins.

Kvöldið endaði á sameiginlegri máltíð í einu fundarherbergi hótelsins, slökun og jógaæfingu undir stjórn Helga Freys Margeirssonar – sem hafði tekið að sér þjálfun liðsins í ferðinni. Hann endaði svo kvöldið á að panta McFlurry handa öllum stelpunum. Getið ímyndað ykkur hvað þær voru ánægðar með hann.

Barátta til síðasta leiks

Sunnudagurinn 5. apríl var langur og krefjandi. Ræs 5:45, morgunmatur 6:30, Úber í íþróttahúsið í Lillhaga. Fyrri leikur dagsins var spilaður kl. 8:20 gegn sterku liði Alvik Basket frá Svíþjóð. Þetta lið var þarna búið að vinna alla leiki sína á mótinu. Þessi leikur skipti stelpurnar okkar miklu máli, eins og auðvitað allir hinir leikirnir en þarna voru þær að spila um að geta keppt til verðlauna á mótinu og eiga möguleika á að lenda í 1.-4. sæti eða keppa um 5.-8. sætið. Fyrsti leikhluti var alveg meiriháttar hjá stelpununum okkar og heilt yfir frábær leikur. Þær þurftu að hafa mikið fyrir þessum leik en virkilega flottur leikur. Okkar stelpur töpuðu því miður leiknum 74-68 og niðurstaðan sú að við myndum spila um 5.-8. sætið. Íris Ösp Elefsen var valin leikmaður liðsins.

Við tókum rútuna upp á hótel. Þarna var komin mikil þreyta í stelpurnar, skiljanlega. Við náðum nokkrum klukkustundum á hótelinu í algjörri slökun, ég held að flest allar ef ekki allar stelpurnar hafi lagt sig, við tókum svo spil og röltum aðeins um hverfið.

Næsti leikur ekki fyrr en kl.19:15, honum seinkaði svo reyndar til 19:45. Þennan dag spiluðu stelpurnar sem sagt fyrsta leik dagsins og næst síðasta leik dagsins. Leikurinn var á móti Viby basket sem við spiluðum við fyrsta daginn og töpuðum þá með 32 stigum. Þessi leikur var allt annað, alveg glimrandi leikur og stelpurnar sýndu Viby stelpunum allt annan karakter heldur en fyrsta daginn. Hörkuleikur og stelpurnar okkar voru yfir alveg þangað til í lok 3ja leikhluta. Eins og stundum vill gerast í boltanum þá tóku dómararnir svolítið af okkur völdin í 4. leikhluta en það er víst stundum þannig og hlutirnir standa bara. Stelpurnar töpuðu þessum leik 43-39 eftir baráttu fram á síðustu sekúndu þar sem leikurinn var jafn þegar ein mínúta var eftir. Virkilega svekkjandi tap en í okkar huga var þetta sigurleikur. Áhorfendur annarra liða voru farnir að hvetja stelpurnar okkar áfram því þær höfðu heillað aðra áhorfendur með sínu mikla baráttuþreki og vilja. Vigdís Hekla Gunnarsdóttir valin leikmaður liðsins.

Leikurinn kláraðist kl. 21:00. Úber beint á hótelið. Hópurinn gjörsamlega sigraður úr þreytu. Pöntuðum okkur aftur mat á hótelið. Vorum að borða rétt fyrir kl. 23:00. Allt of langur dagur. Hópurinn fór í rúmið alveg sigraður á milli kl. 23:00 og 23:30.

Lokadagurinn – sigur og 7. sæti

Mánudagurinn 6. apríl. Ræs einu sinni enn kl. 5:45, morgunmatur 06:30, Úber á nýjan keppnisstað, Wasa sports hall. Síðasti leikur mótsins var gegn danska liðinu Falcon Basketball. Stelpurnar voru mjög þreyttar og voru smá stund að koma sér í gang. Jafn leikur og ekki mikið að gerast. Stelpurnar okkar unnu þennan leik 35-44. Niðurstaðan 7. sæti af 14 þátttökuliðum í U14 flokki. Bjarklind Ingi-björg Káradóttir valin leikmaður liðsins.

Tveir leikmenn liðs-ins náðu eftirtektar-verðum árangri í stigaskori mótsins og enduðu á topp 10 yfir stigahæstu leikmenn mótsins í sínum aldursflokki. Íris Ösp Elefsen endaði í 7. sæti með 91 stig og Rakel María Pálmadóttir varð stigahæsti leikmaður alls mótsins með 139 stig. Algjörlega frábær árangur hjá þeim.

Að sögn leikmanna var upplifunin afar dýrmæt þar sem þær fengu að kynnast ólíkum leikstílum og annarri stemningu en þær eiga að venjast heima á Íslandi. Bæði á vellinum og í stúkunni. Stelpurnar snúa heim reynslunni ríkari og með mikið sjálfstraust fyrir komandi verkefni.

Þrátt fyrir að þjálfarar liðsins hafi ekki getað verið með vegna anna heima sýndi liðið mikinn karakter. Helgi Freyr Margeirsson steig inn í þjálfarahlutverkið og vann hug og hjörtu leikmanna. Það heyrðist nokkrum sinnum í ferðinni: „Ég vildi að Helgi væri þjálfarinn okkar,” þannig að það er spurning hvað Helgi verður að gera næsta vetur?

Einn daginn í ferðinni hittum við landsliðsþjálfara íslenska karlalandsliðsins í körfubolta, Craig Peder-sen. Stelpurnar voru ekki lengi að biðja hann um mynd með hópnum.

Þrátt fyrir að frítíminn sem átti að fara í stelpurnar hafi farið í óþarflega mikla bið eftir rútum og Úber, sem við vissum ekki fyrir fram, varð það á endanum styrkur hópsins. Foreldrar og leikmenn eyddu miklum tíma saman, hlógu, spiluðu og mynduðu sterk tengsl. Ferðin styrkti hópinn, bæði innan- og utanvallar.

Heimferð

Mánudaginn 7. apríl hélt hópurinn heim á leið eftir vel heppnaða ferð. Þeir hörðustu fóru á leik tvö hjá Tindastól og ÍR í Reykjavík um kvöldið en restin hélt heim á leið.

Reynslan sem stelpurnar tóku með sér heim er ómetanleg. Þær mættu sterkum andstæðingum, kynntust nýjum leikstílum og lærðu að takast á við áskoranir, vonir og vonbrigði – bæði í leik og utan hans.

Ferðin á Scania Cup var því ekki aðeins íþróttaviðburður heldur lífsreynsla sem mun nýtast þessum ungu leikmönnum um ókomin ár.

Foreldrahópurinn vill þakka Helga kærlega fyrir sitt framtak í ferðinni. Einnig vill hópurinn þakka Írisi Björk Marteinsdóttur kærlega fyrir sitt framtak í ferðinni en hún tók að sér að skipuleggja alla ferðina, vera í sambandi við mótsstjóra, gististaði, rútu-bílstjóra, miðakaup í lestirnar og að halda utan um allar rútuferðirnar í ferðinni, sem voru ansi margar.

Fyrir hönd hópsins
Sólrún Harpa Heiðarsdóttir