Aðsent efni

Í skýrslu sem Hafrannsóknastofnun gaf út árið 1972, en nú virðist vera týnd og tröllum gefin, lagði stofnunin til „að fyrir Norður- og Austurlandi yrðu allar tog - og dragnótaveiðar innan 12 sjómílna mark­anna bannaðar og fyrir Suður- og Vesturlandi innan 6 sjómílna. Vegna skarkolaveiða mætti þó gera undantekningu.” Utan 12 sjómílna markanna lagði stofnunin til að hægt væri “að friða og opna á víxl eftir ástandi og magni smáfisks á svæðunum.”

Runninn er upp nýr dagur. Fögur sólin gægist yfir sjóndeildarhringinn og dalalæðan sveipar landið dulúð. Íslenska þjóðin vaknar eftir harðvítugar deilur og afar umdeilda þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort hefja skuli á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið. Niðurstaðan varð naumur sigur þeirra sem ekki töldu rétt að leggja af stað í þá vegferð.

Baráttan um Ísland hefur tekið á sig margar myndir í gegnum tíðina. Hún hefur verið barátta fyrir því að lifa af í harðbýlu landi. Barátta sjómanna við hafið, bænda við náttúruöflin og fólks um allt land við að byggja hér upp samfélag þar sem áður var lítið annað en trúin á að það væri hægt.

Nýtt skólaár er spennandi tími fyrir börnin okkar en tilfinningarnar geta verið misjafnar. Sum mæta full tilhlökkunar, önnur með smá hnút í maganum og mörg einhvers staðar mitt á milli. Nemendur mæta til náms með ólíkar þarfir, styrkleika og reynslu og er það verkefni skólanna að skapa þeim öruggt og hvetjandi námsumhverfi með fjölbreyttum tækifærum til að vaxa og þroskast. Þó að skólinn gegni stóru hlutverki í lífi barna og ungmenna stendur hann ekki einn að þessu verkefni. Menntun og uppeldi barna er alltaf sameiginlegt verkefni heimilis og skóla.

Verkalýðshreyfingin á að styðja aðildarviðræður Íslands við Evrópusambandið – ekki vegna þess að niðurstaðan sé fyrirfram ákveðin, heldur vegna þess að íslenskt launafólk á rétt á því að sjá hvaða möguleikar felast í aðild og semja um hagsmuni sína við borðið. Verkalýðshreyfingin hefur aldrei verið hrædd við breytingar. Hún hefur hins vegar alltaf spurt sömu grundvallarspurningarinnar: Hvað þýðir þetta fyrir kjör fólksins sem við erum að verja? Þess vegna eigum við að styðja að nýjar aðildarviðræður við Evrópusambandið hefjist. Við eigum að vera við borðið, Ísland er þegar hluti af innri markaði Evrópu í gegnum EES-samninginn.

Ísland er eitt ríkasta land Evrópu. Samkvæmt Eurostat var landsframleiðsla á mann hér á landi árið 2025, leiðrétt fyrir verðlagi, 28% yfir meðaltali ESB. Alþingi fer með skattlagningar- og fjárveitingarvaldið en ríkisstjórnin leggur fram frumvarp til fjárlaga. Vilji Alþingi verja meiri fjármunum til atvinnuuppbyggingar, innviða og byggðaþróunar um land allt hefur það fulla heimild til þess. Til þess þarf hvorki ESB-aðild né leyfi frá Brussel.

Næstu helgi göngum við til mikilvægustu kosninga frá því að Ísland öðlaðist fullveldi. Við munum greiða atkvæði um hvort taka skuli upp viðræður um aðild Íslands að Evrópusambandinu eða með öðrum orðum hvort við sækja eigi um inngöngu í ESB.

Á laugardaginn göngum við að kjörborðinu og svörum spurningunni hvort Ísland eigi að hefja að nýju aðildarviðræður við Evrópusambandið. Ég mun segja nei. Ísland á að eiga náið og gott samstarf við Evrópu. EES samningurinn tryggir okkur aðgang að innri markaðnum og við eigum að halda áfram að nýta þau tækifæri. En ESB aðild er annað og meira. ESB er yfirþjóðlegt samstarf þar sem aðildarríkin fela stofnunum sambandsins mikil völd. Opinber kynning landskjörstjórnar staðfestir raunar að breyta þyrfti íslensku stjórnarskránni vegna þess framsals ríkisvalds sem aðild fæli í sér.

Dagana 20.-22. ágúst fór fram Íslandsmót unglinga í höggleik 14 ára og yngri á Þorláksvelli hjá Golfklúbbi Þorlákshafnar. Golfklúbbur Skagafjarðar átti fimm glæsilega fulltrúa; Brynjar Morgan Brynjarsson, Sigurbjörn Darra Pétursson og Gunnar Atla Þórðarson sem kepptu í flokki 13-14 ára - og Ólaf Bjarna Þórðarson og Karl Goðdal Þórleifsson í flokki 12 ára og yngri. Strákarnir allir sem einn stóðu sig með prýði og voru klúbbnum til mikils sóma. Það fór svo að Ólafur Bjarni landaði sigri og þar með Íslandsmeistaratitli, sem er ekkert nema stórkostlegur árangur hjá dreng á tólfta aldursári. Þrotlaus vinna og þrautseigja liggur að baki, og uppskeran eftir því.

Lægri vextir, stöðugra verðlag og lægri framfærslukostnaður skipta heimili og fyrirtæki miklu máli. Það er því ekki skrýtið að þau mál séu fyrirferðarmikil í umræðunni um Evrópusambandið. Íslendingar borga hæstu vexti í Evrópu og við borgum mest fyrir matarkörfuna í annars frábæru landi. Já, þetta eru sterk rök fyrir því að segja JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst nk.