Aðsent efni

Ljóst er að íþróttahús eru ekki lúxus heldur nauðsyn. Þau eru hornsteinn í uppbyggingu heilbrigðs og öflugs samfélags. Nú er kominn tími til að horfa fram á við og tryggja að næsta kynslóð Hofsósinga þurfi ekki að búa við sömu aðstæður og sú fyrri. Því er nauðsyn að farið verði í að byggja íþróttahús á Hofsósi, til að tryggja ekki bara börnunum viðunandi íþróttaaðstöðu, heldur fyrir samfélagið í heild sinni. Sem fyrrum nemandi Grunnskólans austan Vatna, sem hét þá Grunnskólinn á Hofsósi tók ég mín fyrstu skref í íþróttum í félagsheimilinu Höfðaborg. Má þess geta að það eru 30 ár síðan, og enn í dag er börnunum í grunnskólanum austan Vatna ætlað að stunda íþróttir í óviðunandi húsnæði.

Dagana 3.–6. apríl síðastliðinn fór fram hið virta alþjóðlega unglingamót Scania Cup í Södertälje í Svíþjóð, þar sem efnilegustu körfuboltalið Norðurlandanna koma saman ár hvert í aldursflokkum U13-U19. Meðal þátttakenda að þessu sinni var sameiginlegt lið 7. og 8. flokks stúlkna frá Tindastóli og Skallagrími, sem hafði unnið sér inn þátttökurétt í U14 flokki eftir frábæran árangur á Íslandsmótinu árið áður.

Áður en ég fluttist til Íslands árið 2003 hafði ég verið að æfa mig í tungumálinu með geisladiski þar sem ég lærði gagnlega frasa eins og „hvar er lestarstöðin?“ og „einhver hefur stolið vegabréfinu mínu!“. Þegar ég fór að reyna að auka orðaforða minn og gera hann hagnýtari lærði ég einföld orð sem margir móðurmálshafar nota til að staðfesta skilning eða fylla upp í þagnir, svo sem er það?, nú í alvöru, hérna, já á innsoginu, og auðvitað jæja.

Skagafjörður hefur alla burði til að vera eitt öflugasta og eftirsóknarverðasta samfélag landsins. Hér er sterkur grunnur – öflugt atvinnulíf, rík menning og samheldið samfélag. En framtíðin ræðst af því hvort við veljum að sækja fram eða standa í stað.

Nú fer að líða að kosningum. Kosningum þar sem Húnabyggð stendur á mikilvægum tímamótum. Á síðustu fjórum árum höfum við gengið í gegnum tvær sameiningar, slitið byggðasamlögum og sameinað skólastofnanir. Nú er rétti tíminn til að staldra við, horfa fram á veginn og ákveða sameiginlega hvernig samfélag við viljum byggja. Það er kjarninn í komandi kosningum.

Ágæta launafólk! Í dag, 1. maí, á alþjóðlegum baráttudegi verkalýðsins, minnir hann okkur á að réttindi launafólks voru ekki gefin, þau voru unnin. Þau voru unnin með samstöðu, þrautseigju og kjarki fólks sem neitaði að sætta sig við óréttlæti.

Forsenda þess að umsókn Íslands um inngöngu í Evrópusambandið var samþykkt af ráðherraráði þess á sínum tíma var meðal annars sú að landið samþykkti meginreglur sambandsins um algert vald (exclusive competence) þess yfir sjávarútvegsmálum og um jafnan aðgang að fiskimiðum ríkjanna. Þetta kemur til að mynda skýrt fram í umsögn ríkisstjórnar Evrópusambandsins (framkvæmdastjórnarinnar) sem lá til grundvallar ákvörðun ráðsins.

Í lok kjörtímabils er eðlilegt að staldra við og skoða helstu áskoranir og möguleika sem sveitarfélagið stendur frammi fyrir. Mikilvægt er að nálgast slíka umræðu af yfirvegun og raunsæi, með áherslu á framkvæmdahæfni, gagnsæi og bætt lífsgæði íbúa. Að setja markmið sem byggjast á raunhæfum fyrirætlunum skapar traust og gerir sveitarfélaginu kleift að vinna markvisst að umbótum. Í því samhengi vil ég benda sérstaklega á þjónustu við fjölskyldur, þróun fasteignagjalda og aðstöðu fyrir eldri borgara.

Landsfundur Sjálfsbjargar – landssambands hreyfihamlaðra, var haldinn í sal Sjálfsbjargar í Hátúni í Reykjavík, dagana 24. - 25. apríl. Landsfundurinn sendi frá sér ályktun þar sem segir: „Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga hvetur landsfundur Sjálfsbjargar landssamband hreyfihamlaðra öll sveitarfélög til að gera úrbætur í aðgengismálum og fullnýta það fjármagn sem í boði er frá ríkinu til slíkra verkefna.“

Frá því 2001 hafa sveitarfélögin átt kost á veglegum styrkjum frá ríkinu til úrbóta í aðgengismálum. Þrátt fyrir háværa umræðu um vanfjármögnun í málaflokki fatlaðs fólks fóru tæpar 120 milljónir króna forgörðum á árunum 2021-2024. Eftirspurnin eftir styrkjunum var of lítil.