Það er svo skemmtilegt að sjá þegar fólk hefur gaman að lífinu og leyfir öðrum að brosa með sér og það á einmitt við um þau mæðgin Helgu Hreiðarsdóttur, ljósmóður frá Hvammstanga, og son hennar Elvar Daníelsson, geðlækni í Noregi.
Það voru félagar í áhugamannafélaginu Bjarmanum frá Neskaupstað sem tóku sig til og gáfu þennan fallega útfararbíl á Samgönguminjasafnið í Skagafirði um helgina. Félagið var stofnað á sínum tíma til að halda utanum bílaútgerð fyrir útfararbíl í kaupstaðnum.
Síðustu þrjár vikur hafa verið annasamar hjá Björgunarsveitinni Skagfirðingasveit. Á þeim tíma hefur sveitin verið kölluð út fjórum sinnum og í fimmta sinn rétt áður en undirrituð ýtti á send-takkann til fréttamiðils [um kl. 21 í gærkvöldi]. Verkefnin fimm sýna vel hversu fjölbreytt hlutverk björgunarsveita er og hversu mikilvægt það er að vera ávallt tilbúin þegar kallið kemur.
Fyrirsögnin hér að ofan er sú sama og á skýrslu Eurofound, stofnunar á vegum Evrópusambandsins sem fjallar meðal annars um húsnæðismál. Skýrslan kom út í desember síðastliðnum og er þar dregin upp vægast sagt dökk mynd af stöðu þeirra mála innan sambandsins og sérstaklega í tilfelli ungs fólks. Til að mynda kemur fram að mikill og vaxandi skortur sé á íbúarhúsnæði og húsnæðisverð fyrir vikið hækkað mikið. Að meðaltali um 50% en í ýmsum ríkjum þess þrefaldast. Á sama tíma hefðu laun ekki fylgt þeirri þróun. Það ætti einkum við um ung fólk sem væri gjarnan bæði á lágum launum og í óöryggri vinnu sem þýddi að það ætti oft erfitt með að standast greiðslumat og að safna fyrir hárri útborgun sem tekið gæti mörg ár.
Mín fyrstu kynni af Glaumbæjarkirkju hófust þegar ég var 4 ára - eða árið 1940. Þá fór fram jarðarför Sigurðar Jónssonar í Brautarholti sem ég heiti eftir. Sigurður var oddviti Seyluhrepps í 25 ár og faðir minn var tekinn í fóstur til þeirra Brautarholtshjóna, Sigurðar og Jóhönnu Steinsdóttur frá Stóru-Gröf. Faðir minn var eins ár þegar hann var tekinn í fóstur til þeirra hjóna, en faðir föður míns, Stefán Bjarnason á Halldórsstöðum deyr frá 10 börnum sem voru á ýmsum aldri, 1902.
Herra Hundfúll er pínu leiður – semsagt kannski ekki alveg hundfúll – yfir því að Vísnakeppni Safnahúss Skagfirðinga hafi fallið niður þessa Sæluvikuna. Það er Safnahúsið sem stendur fyrir keppninni en það þarf alltaf að finna einhvern sem hefur umsjón með henni. Því miður fannst enginn að þessu sinni sem var tilbúinn til að taka við keflinu.
Að þessu sinni tekur Tón-lystin hús á Ólafi Rúnarssyni sem er árgerð 1970. Hann er innfæddur Garðbæingur en býr nú á Hvammstanga og kennir þar við Tónlistarskóla Húnaþings vestra en að auki kennir hann líka við Auðarskóla í Dölum. Ólafur segir að pabbi hans eigi rætur að rekja á Refsstaði í Laxárdal sem og Björnólfsstaði í Langadal og Litlu-Ásgeirsá í Þorkelshólshreppi sem nú er í Húnaþingi vestra.